Polska Ukraina Rosja . . . | Blog Patriotyczny

Polska Ukraina Rosja . . . | Blog Patriotyczny

Po zniszczeniu wojsk pol­skich w bagnach poleskich główne uderzenie miało ruszyć na Warszawę. Nato­miast front południowo-zachodni miał rozpocząć ofensywę pomocni­czą, wiążącą siły polskie w Galicji.

Po podpisaniu przez Niemców traktatu wersalskiego dowództwo polskie ściągnęło na wschód jed­nostki trzymane w głębi kraju i wio­sną dysponowało już 600-tysięczną armią. Piłsudski, przekonany, że bol­szewicy grają na zwłokę, postanowił narzucić Armii Czerwonej walną bi­twę i zadać klęskę, zanim zostaną skoncentrowane jej główne siły. Spo­śród dwóch kierunków operacyj­nych: na Smoleńsk i na Kijów, wybrał jako cel ofensywy stolicę Ukrainy. Uważał, że bolszewicy będą jej bro­nić za wszelką cenę, odpadnięcie bo­wiem Ukrainy byłoby dla Rosji nie­powetowaną stratą.

Sukces ofensywy na Kijów umoż­liwiał także budowę państwa ukraiń­skiego sprzymierzonego z Polską. Było to zgodne z koncepcją federa­cyjną Piłsudskiego: sojusz z niepod­ległą Ukrainą miał trwale zabezpie­czyć Rzeczpospolitą przed agresją ze strony Moskwy. Po podpisaniu umo­wy politycznej i konwencji wojsko­wej z Ukraińcami, 25 kwietnia wojska polskie rozpoczęły ofensywę na Ki­jów, kompletnie zaskakując przeciw­nika. Zadano ciężkie straty sowiec­kiej 12 Armii (25 tys. jeńców, 120 zdo­bytych armat), ale nie zdołano jej zniszczyć. Bolszewicy uchylili się od walnej bitwy, której oczekiwał Pił­sudski, i wycofali się za Dniepr.

Utrata Kijowa wstrząsnęła Rosją. Do szeregów Armii Czerwonej maso-

wo zaczęli się zgłaszać ochotnicy, wśród nich byli nawet dawni carscy oficerowie.

Aby zatrzeć wrażenie klęski na Ukrainie, nie w pełni skoncentro­wane wojska frontu zachodniego Mi­chaiła Tuchaczewskiego rozpoczę­ły 14 maja ofensywę na północy. Po ciężkich walkach polski front pół­nocno-wschodni gen. Stanisława Szeptyckiego zatrzymał marsz prze­ciwnika i, wzmocniony posiłkami ściągniętymi z kraju i Ukrainy, 31 ma­ja rozpoczął kontrofensywę. Plan osaczenia sił sowieckich nie został do końca zrealizowany. Przeciwnik poniósł wysokie straty, sięgające 60 – 70 proc. stanów osobowych, zdołał jednak ujść na wschód. Front stanął na linii rzek Berezyny i Auty. Polacy odnieśli zwycięstwo, ale wyczerpali swoje rezerwy.

Dzięki ogromnym zasobom Rosji bolszewicy w krótkim czasie uzupełni­li straty. Już 26 maja front południowo–zachodni, wzmocniony przez 1 Armię Konną Siemiona Budionnego, rozpo­czął ofensywę na Ukrainie. 5 czerwca pod Samorodkiem sowiecka jazda przełamała pozycje 19 Pułku Piechoty i ruszyła na Koziatyń. Wydarzenia te były punktem zwrotnym w działa­niach na Ukrainie. Polska 3 Armia 9 czerwca musiała opuścić Kijów. Od­wrót był uporządkowany: ewakuowa­no zapasy, stoczono wiele zwycięskich potyczek z napierającym przeciwni­kiem. Nastroje w szeregach były do­bre, chociaż próby osaczenia ruchli­wej jazdy Budionnego przez dywizje piechoty kończyły się niepowodze­niem.

Sklep patriotyczny online shop PL sprawdź tutaj.

Close Menu