KAŹŃ OFICERÓW

     Po 17 września 1939 roku do niewoli sowieckiej dostało się 18 tys.  oficerów WP. Reprezentowali oni wszystkie służby i stopnie wojskowe. Znaczną część uwięzionych stanowili oficerowie rezerwy, powołani do wojska w chwili wybuchu wojny. Większość jeńców należała do polskiej inteligencji; lekarze, prawnicy, urzędnicy  państwowi, i samorządowi, nauczyciele szkolni i akademicy, inżynierzy, literaci, dziennikarze, ziemianie, działacze polityczni społeczni. W obozach znaleźli się również przedstawiciele duszpasterstwa wojskowego różnych wyznań; kapelani katolicy, prawosławni, mojżeszowi, protestanccy. Do końca października 1939 roku NKWD umieściło oficerów polskich w obozach w Kozielsku i Starobielsku. Natomiast w obozie na wyspie na jeziorze Seliger, w pobliżu Ostaszkowa uwięziono funkcjonariuszy Policji Państwowej, Policji Województwa Śląskiego, Straży Granicznej, żandarmerii, więziennictwa, urzędników sądowych, oficerów Korpusu Ochrony Pogranicza oraz grupę ziemian i osadników wojskowych.  5 marca 1940 roku władze najwyższe ZSRS z Józefem Stalinem na czele podjęły decyzje o zamordowaniu 14730 jeńców przebywających w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku. Na mocy tej samej decyzji zamordowano również ok. 7300 obywateli polskich więzionych przez NKWD na terenie okupowanych wschodnich województw RP.  

Narodowy sklep kliknij tutaj.