Wódz – Polemista – JÓZEF PIŁSUDSKI
W sierpniu 1920 roku armie bolszewickie dotarły w pobliże Warszawy. Porażał impet ich ofensywy i skala odwrotu Polaków: czerwonoarmiści pokonali ponad 600 km w niespełna półtora miesiąca. A przecież jeszcze w kwietniu polskie dywizje dotarły do Dniepru i Berezyny. W Piłsudskim, zdobywcy Kijowa, widziano wodza, który „podążył szlakiem Bolesława Chrobrego”, wodza na miarę Chodkiewicza i Sobieskiego. Teraz karta się odwróciła – zdawało się, że katastrofa jest nieuchronna. Do dziś trwają polemiki, kto był autorem planu polskiej kontrofensywy, która rozbiła siły sowieckie u wrót Warszawy. Przeważa opinia, że idea i podstawowe założenia były dziełem Piłsudskiego, a gen. Tadeusz Rozwadowski, szef Sztabu Generalnego, opracował go w szczegółach.
ZAGROŻENIE – DECYZJA – LOSY ARMII
Wódz naczelny szukał definitywnego rozstrzygnięcia: uważał, że w obliczu zagrożonego istnienia państwa na nic zdałyby się lokalne sukcesy, które jedynie odsunęłyby w czasie katastrofę. Rozwadowski, doświadczony sztabowiec, opracował plan, który odpowiadał zamierzeniu wodza naczelnego. Niezależnie od tego, kto ma rację, to na barkach Piłsudskiego spoczywała odpowiedzialność za losy armii i państwa. Dlatego rzucił na szalę cały autorytet: sam objął dowództwo grupy uderzeniowej znad Wieprza, a wyjeżdżając na front, złożył na ręce premiera Witosa dymisję z funkcji naczelnika państwa i wodza naczelnego. W razie klęski nie chciał być przeszkodą w rokowaniach pokojowych, liczył się też z ryzykiem śmierci lub niewoli.
KWATERA SZTABU GENERALNEGO
Zreorganizował system dowodzenia: utworzył Kwaterę Główną Naczelnego Wodza, co ułatwiło mu bezpośrednie prowadzenie operacji grupy uderzeniowej, a za pośrednictwem nadzorującego pracę Sztabu Generalnego gen. Rozwadowskiego kierowanie działaniami na pozostałych odcinkach frontu. Te rozwiązania doskonale zdały egzamin. W krytycznych dniach sierpniowych Piłsudski wykazał się imponującą ruchliwością i energią: wraz ze swoim punktem dowodzenia przejechał od Puław do Siedlec. Przez 13 dni wydał blisko 440 rozkazów, dyrektyw i wytycznych. Jego obecność na froncie podtrzymywała również morale wojska. Efektem było zwycięstwo i buława marszałkowska. W1924 roku Piłsudski w broszurze „Rok 1920″ podjął polemikę z tezami Tuchaczewskiego zawartymi w „Pochodzie za Wisłę”.
Sprawdź patriotyczną odzież kliknij.
