Zgodnie z ustaleniami traktatu wersalskiego odrodzona Rzeczpospolita Polska objęła w posiadanie część Pomorza Gdańskiego z linią brzegową Bałtyku o długości 140 km (od dzisiejszej Jastrzębiej Góry do Gdyni). Połowę tego stanowiła Mierzeja Helska — liczona od nasady do cypla i z powrotem.
Polska obecność wojskowa na Pomorzu rozpoczęła się formalnie 28 listopada 1918 roku, gdy Józef Piłsudski wydał rozkaz utworzenia Marynarki Polskiej, jeszcze bez bliżej określonych zadań i struktury organizacyjnej. Pierwszą jednostką marynarki był Batalion Morski. Faktycznie wojska Frontu Pomorskiego zajęły należny Polsce obszar w styczniu 1920 roku.
Obszar polskiego Pomorza posiadał znaczące walory obronne. Na południu pełne jezior i rzek Pojezierze Kaszubskie, w części centralnej zalesiony oraz przecięty zabagnionymi dolinami Łeby i Redy, z górującym masywem Kępy Oksywskiej, jedynie na północy płaski i bezleśny, osłonięty jednakże Jeziorem Żarnowieckim i bagnami Piaśnicy. Osobnym jego elementem była Mierzeja Helska, na której powstały jedyne stałe umocnienia.
Na obszarze przydzielonym Polsce nie było żadnego większego portu. Port w Gdyni, który stał się polskim „oknem na świat” i główną bazą Marynarki Wojennej, uruchomiono w 1923 roku. Pobliski Gdańsk decyzją mocarstw stał się wolnym miastem pod zarządem ligi Narodów. W 1933 roku, po dojściu Hitlera do władzy, w Berlinie przemyśliwano o przyłączeniu Gdańska do Rzeszy dzięki puczowi miejscowych narodowych socjalistów. Wobec stanowczej postawy Polski (mówiło się nawet
0 wojnie prewencyjnej) Hitler na kilka lat wycofał się z tych planów.
Niemiecki dyktator powrócił do swych żądań jesienią 1938 roku, po zajęciu Austrii i czeskich Sudetów. Domagał się nie tylko zgody na przyłączenie Gdańska, ale także budowy przez polskie Pomorze eksterytorialnej autostrady i linii kolejowej 2 Rzeszy do Prus Wschodnich. W zamian oferował przedłużenie polsko-niemieckiego układu o nieagresji, zaproszenie Polski do paktu antykomin-ternowskiego, wolnocłową strefę portową i gwarancje zbytu towarów w Gdańsku. Rzeczpospolita odrzuciła tę ofertę.
Niemcy powtórzyli swe żądania w bardziej agresywnym tonie wmar-cu 1939 roku, kilka dni po zajęciu Czech i Moraw. Wobec kolejnej odmowy Hitler 28 kwietnia zerwał pakt
1 zaatakował Polskę na forum Reichstagu. W odpowiedzi polski mister spraw zagranicznych Beck w sejmowym przemówieniu 5 maja stanowczo stwierdził, że „Polska od morza odepchnąć się nie da”.
W związku z nasileniem kryzysu gdańskiego władze polskie zdecydowały się na manifestację siły. Marszałek Rydz-Śmigły nakazał w sierpniu 1939 roku utworzenie dwudywizyjnego (13. i 27. DP) Korpusu lnterwencyjnego dla obrony interesów polskich w Gdańsku na wypadek puczu i anektowania go pizez Rzeszę. 27. Dywizja Piechoty wsparta batalionem czołgów miała wówczas opanować miasto. Siły Korpusu Interwencyjnego miedzy 16 a 8 sierpnia rozlokowano na południe od Bydgoszczy. Oddziały znajdowały się w pełnej gotowości bojowej. Nie wyładowano nawet ciężkiego sprzętu z transportów, które oczekiwały na bocznicach. Między 24 a 27 sierpnia przesunięto 27. DP na północ, w rejon Lubichowo — Osieczno — Ocypel. Z końcem sierpnia korpus rozwiązano, a jego jednostki w pierwszych dniach września zostały rozbite w Borach Tucholskich.
Koszulki męskie, damskie, dziecięce patriotyczne sprawdź tutaj.
