POLSKI ARSENAŁ: KARABINY, SZABLE, SAMOLOTY CZOŁGI
Arsenał tworzącego się w ogniu walki odrodzonego Wojska Polskiego to istna mozaika typów i rodzajów uzbrojenia. Broń odziedziczoną po armiach zaborców uzupełniały zakupy za granicą, przede wszystkim we Francji, i uzbrojenie przybyłych do kraju jednostek z Rosji i Francji. Jeśli chodzi o broń strzelecką (zarówno indywidualną, jak też zespołową) to używano wszystkich dostępnych wzorów, m.in. japońskich karabinów Ari-saka, choć starano się w miarę możliwości o jak najszybszą unifikację.
KARABINY I SZABLE
Najpowszechniej stosowanymi karabinami były francuskie Lebele kal. 8 mm i niemieckie Mausery kal. 7,92 mm. Te ostatnie stały się w 1921 roku regulaminową bronią naszej armii, na co wpływ miał m.in. fakt przejęcia przez Polskę (decyzją Rady Ambasadorów) wyposażenia gdańskiej fabryki owych karabinów (Danzinger Gewehrfabrik). Wojsko Polskie używało ciężkich karabinów
maszynowych austriackich (Schwarz-lose), niemieckich (Maxim 08), francuskich (Hotchkiss), a nawet amerykańskich (Colt), oraz lekkich: Lewisa (angielski), Chauchata (francuski). Broń biała to również cała gama typów, przejęta bądź po armiach zaborców, bądź zakupiona za granicą. Ale były wyjątki jak np. polska szabla wz. 1917, zaprojektowana pierwotnie dla Polskiej Siły Zbrojnej tworzonej od 1917 roku przy boku Niemiec (Polnische Wehrmacht). Była to pierwsza po okresie niewoli szabla wytwarzana przez polskich producentów dla polskiego żołnierza wg przepisu określonego przez polskie władze wojskowe. Charakterystycznym elementem owej broni był tłoczony na kapturku rękojeści polski orzełek w koronie na tarczy Amazonek. Szable owe produkowane były m.in. w firmie G. Borowskiego w Warszawie.
Akcesoria patriotyczne kliknij tutaj.
